‘Een duizendpoot, een spil in de werkgroep, breed inzetbaar, gedreven en netjes’, zo luidt het juryrapport over de kwaliteiten van Kirsten Ruigrok-Ritstier. De award werd ingesteld door de werkgroep voor Labtechnici in Innovatief Medicijn Onderzoek (LIMO). Ruigrok doet onderzoek op het gebied van borstkanker bij de afdeling Interne Oncologie van het Erasmus MC in Rotterdam.

“Wij ontwikkelen een methode om te voorspellen welke borstkankerpatiënten wel en welke niet op hormonale therapie zullen reageren”, legt Ruigrok uit. “We passen hormonale therapie, een behandeling met tamoxifen en aromataseremmers, toe bij patiënten die oestrogeenreceptorpositief zijn. Het idee is dat oestrogeen bij hen de groei van borstkanker stimuleert en tamoxifen moet dit tegengaan. Helaas werkt het middel maar bij ongeveer de helft van deze patiënten.”

Ruigrok werkt momenteel vooral met kwantitatieve PCR (Q-PCR). “Met behulp van micro-arrays zijn er genen geselecteerd uit patiënten die wel of niet reageren op de behandeling. Ik onderzoek met Q-PCR of die genen meer of minder tot expressie komen in de twee patiëntengroepen. De bedoeling is om op termijn een kleine set genen te vinden die een nog beter voorspellende waarde hebben voor hormonale therapie. ”

Inspirerend

Al op de middelbare school raakte Ruigrok geïnteresseerd in het onderzoekswerk toen zij een keer meeging met een kennis die als analist werkte bij het Erasmus MC. Toevallig was er daar na haar hlo-stage een vacature en kon ze er aan de slag. “Het leuke aan dit type werk is dat ik veel vrijheid heb. Ik plan alles zelf en wanneer ik meer wil weten over de achtergrond, dan duik ik in de literatuur. Bovendien is het geweldig om te werken aan iets waarmee je patiënten kunt helpen. Ook is het inspirerend om bij te dragen aan het onderwijs. Ik begeleid verschillende stagiaires, zowel hlo- als geneeskundestudenten en tegenwoordig ook middelbare scholieren van de Junior MedSchool die een maand onderzoek doen in de zomervakantie.”

De gedrevenheid die Ruigrok voor haar werk heeft, heeft ze ook voor haar hobby, wedstrijdzwemmen. “Voor zwemwedstrijden op regionaal niveau moet je behoorlijk trainen; ik lag vaak ’s ochtends al om half zes in het zwembad.” Vanwege een blessure kan ze momenteel geen wedstrijden zwemmen, maar is wel betrokken als trainer en bij coördinerende activiteiten. “Mijn excel-programma staat continu aan, niet alleen om onderzoeksresultaten te noteren, maar ook thuis om zwemuitslagen op te slaan.”

Bron: C2W Medicines nr. 3 - 2009

Auteur: Lilian Vermeer